ฉลองวันเกิดบลอค 5 ปี!!!

posted on 15 Apr 2014 14:54 by shiroineko-5stars in MyLife directory Diary
ครบรอบบลอค 5 ปี ในปีนี้ค่อนข้างเงียบเหงา เพราะปีนี้ที่ exteen ไม่มีกิจกรรมสาดน้ำเล่นสงกรานต์ (อาจจะรวมถึงกิจกรรมอื่นด้วย)
 
 
พอเข้ามาที่บลอคตัวเองในวันสงกรานต์แล้วไม่เห็นหยดน้ำ รอยแป้ง กับกลีบกุหลาบก็เหงาปนใจหายเล็กๆ ตอนนี้ความเสถียรของที่นี่ดีกว่าเมื่อปีที่แล้ว ไม่เจอจานบินชนอีกแล้ว แต่จำนวนคนเล่นก็ลดหายจนแทบไม่เหลือ
 
 
สังเกตจากขึ้นแจ้งเตือนอัพเอนทรี่ใหม่ทางขวามือที่ความเปลี่ยนแปลงไม่ค่อยคึกคักเหมือนสมัยที่เล่นเมื่อหลายปีที่แล้ว
 
 
แต่ถึงพูดแบบนั้น บลอคเราก็ไม่ได้แตกต่างเท่าไร เพราะจานบินและความไม่สะดวก รวมทั้งความขี้เกียจส่วนตัว เลยจรลีหนีไปเล่นเวบโซเชียลอื่น ข่าวคราวเพื่อนส่วนใหญ่ก็ย้ายฐานไปทางนั้นกันด้วย
 
 
ไม่รู้ว่าเพราะความเคยชินที่มีมานานหรือ exteen ร่ายยาเสน่ห์ใส่ หนีไปเล่นเวบอื่นยังไง สักพักจะนึกคิดถึงที่นี่เป็นครั้งคราวเหมือนสายสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาด
 
 
 
สิ่งที่ชอบเวลาเล่น exteen อย่างหนึ่งคือ เวลาอัพบลอคเราไม่เคยแคร์หรือคิดมากเรื่องที่อยากเขียนหรือว่าจะมีใครอ่านไหม แค่อยากเขียนเรื่องนี้ในวันนี้ก็เขียนลงไป บางครั้งก็สั้นมาก ยาวบ้าง หรือหาสาระแทบไม่เจอ (ฮา) แต่พอกดปุ่ม publish แล้ว จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่เห็นต้องกังวล
 
 
คนเข้าชมบลอคเราอาจแค่เข้ามาผ่านๆ อ่านเสร็จแล้วไปไม่เคยทิ้งคอมเมนต์เอาไว้ แต่ก็พอใจที่บลอคเรายังอยู่ที่นี่ แม้ไม่ใช่บลอคคนดังหรือมีคนติดตามมากมาย แต่ได้มีพื้นที่ระบายความเป็นตัวเองออกมา ขอแค่นั้นกลับพอใจมากแล้ว
 
 
เพิ่งสังเกตเรื่องนี้จากตัวเองที่เล่นเพจมาครึ่งปี อารมณ์ของการอัพระหว่างบลอคและเพจมันช่างต่างกันอย่างสิ้นเชิง
 
 
เพจเราก็เป็นเพจเล็กๆ ที่ไม่ได้มีความโดดเด่น แต่บรรยายกาศเวลาอัพโพสต์ค่อนข้างรวดเร็วและหวือหวามาก เปรียบเทียบเสียงตอบรับที่มีกับบลอคแล้วคงได้
 
 
เพจ : 2-3 ไลค์ ใน 1-2 ชั่วโมง
บลอค : 2-3 คอมเมนท์ใน 1-2 วัน
 
 
ไม่รู้เพราะความเร็วของระบบและเทคโนโลยีด้วยหรือเปล่า เรารู้สึกว่าคนที่ติดตามบลอคเราที่มาคอมเมนท์ให้ เราจะมีความรู้สึกผูกพันมากกว่าคนที่กดไลค์ให้โพสต์ของเพจเฉยๆ
 
 
เราเข้าใจว่ามันเป็นลักษณะของระบบเฟสคือ อะไรๆ ก็มาเร็วไปเร็วตามเวลาที่เปลี่ยนแปลงทุกวินาที การไลค์นอกจากแปลว่าถูกใจแล้ว สำหรับหลายคนก็คือการรับทราบว่าเห็นแล้วนะ...
 
 
แต่บางที การที่โพสต์ลงไปก็อยากได้ฟีดแบคหรือความเห็นบ้างนะ แต่มีแค่ไลค์เฉยๆ นี่ก็นะ...
 
 
รู้ว่ามีคนมองเห็นแล้ว แต่นอกเหนือจากนั้น... ก็อยากรู้นะเฮ้ย!
 
 
ออกแนวเหมือนได้ถ่ายท้องจะสุดแล้วแต่ก็ไม่สุดดี (ขออภัยที่เปรียบเทียบได้น่าขนลุก สำหรับคนที่เพิ่งหรือกำลังจะรับประทานอาหาร)
 
 
สำหรับบลอค เรารู้สึกว่าเราไม่คาดหวังหรือเรียกร้องเสียงตอบรับมากเท่าเฟส เรารู้สึกว่าเราอดทนรอคอยคอมเมนท์ ถึงมันจะโผล่มาอีกหนึ่งสัปดาห์ให้หลังก็ตาม
 
 
มองในแง่ดีว่า ถ้าเขาอุตส่าห์ลงทุนคอมเมนท์ให้ แสดงว่าเขาสนใจเรื่องที่เราพูดถึงล่ะน่า ไม่งั้นจะดั้นด้นเข้าบลอคเรามาทำไม (ฮา)
 
 
จริงๆ มีหลายเรื่องที่รู้สึกว่าบลอคกับเพจต่างกัน แต่การพูดความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดสำหรับเราก็เป็นเรื่องที่ยากเหมือนกัน แต่ที่พูดได้แน่ๆ คือตอนเล่นบลอครู้สึกจิตใจตัวเองสงบและสบายใจกว่านี้ เรื่องจำนวนคนติดตามแทบไม่เคยอยู่ในสารบบ มีแต่อยากเขียนสิ่งที่อยากเขียนออกมาเมื่อรู้สึกอยากเขียน ถ้าโชคดีเจอคนคอเดียวกันก็ถือกำไรเล็กๆ
 
 
พูดเรื่องบลอคจบแล้ว มาที่ชีวิตช่วงนี้สักเล็กน้อย
 
 
เมื่ออาทิตย์ก่อนมีอาการระคายเคืองคอค่ะ
 
 
ตอนแรกเข้าใจว่าเพราะแพ้อากาศ เลยซื้อยาแก้แพ้ที่กินประจำมากิน
 
 
ผ่านไปหนึ่งวัน... สองวัน... ก็ยังไม่หาย
 
 
แต่มีอาการบวมที่คอมาเพิ่ม รู้ตัวล่ะว่าคออักเสบแน่แล้ว
 
 
วันรุ่งขึ้นแม่ไปซื้อยามาให้
เรา : ยาแก้อักเสบล่ะแม่?
แม่ : บอกอาการแล้วเค้าก็ให้ยานี้มาให้ บอกรักษาได้ทุกอาการทั้งไอ ระคายคอ เสมหะ
เรา : *มองยา* ไม่ใช่ยาฆ่าเชื้อนี่?
แม่ : ลองกินดูก่อนละกัน ยาตัวเก่าไม่ได้ผลไม่ใช่เหรอ?
 
 
ปรากฏว่าเป็นหนักกว่าเดิม =_=;; มีไข้ขึ้นนิดหน่อยตอนกลางดึก แต่ตอนเช้าไข้ก็ลด อาการบวมก็ค่อยยังชั่ว แต่ปล่อยไว้แบบนี้คอคงระบมเพราะไอทั้งวัน เลยตัดสินใจไปซื้อยาฆ่าเชื้อมาเอง
 
 
ตอนนี้อาการบวมเลยหายไปมากแล้ว แต่อาการไอแห้งๆ ขากออกมามีแต่เสมหะล้วนๆ น่าจะเป็นสัญญาณที่บอกว่าเรามาถูกทางแล้ว
 
 
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "อย่าประเมินความสามารถเชื้อโรคต่ำเกินไป" เลยเสียเวลาเปลี่ยนยาและป่วยมาเกือบอาทิตย์ด้วยเหตุนี้แล...
 
 
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เปลี่ยนยาบ่อยในช่วงเวลาที่แสนสั้น
 
 
 
 
 
 
ปล. พูดเรื่องบลอค ทำให้นึกถึงเรื่องแทคอนิเมที่ดูทั้งปี จริงๆ ก็ยังเล่นอยู่นะ แต่ไม่ได้เอาลงบลอคเพราะจานบิน เดี๋ยวคราวหน้าเอาลงทั้งปี 2012-2013 (ช้าไปไหม XD)

hikari [white cat under the neon bulb] View my profile